Kerstverhaal 2026

De onverwachte ontdekking in de Gentse Sint-Baafskathedraal 

Dit kerstverhaal van Eduard Augustus verschijnt binnenkort op deze pagina van 'Hermosa Openweb' en is dan gratis te lezen. 
Het  is een creatie van het Antwerpse webproductiehuis Litteraire Producties LIBERA nos a MALO.

 Voorwoord:

De Sint-Baafskathedraal in Gent is de thuisbasis van een van de grootste meesterwerken van de broers Hubert en Jan Van Eyck: het beroemde retabel "De Aanbidding van het Lam Gods“. Maar achter dit indrukwekkende werk schuilt ook een triest verhaal.

In de nacht van 10 op 11 oktober 1934 werden twee panelen van het drieluik gestolen.

Eén paneel werd teruggevonden, maar ‘De Rechtvaardige Rechters’ is tot vandaag spoorloos verdwenen. De zoektocht duurde maanden, zelfs jaren. Er kwamen allerlei theorieën over waar het paneel zou kunnen zijn, maar geen enkele bracht het terug. Zo werd het de beroemdste onopgeloste kunstdiefstal van de 20e eeuw in België.

Het paneel "De Rechtvaardige Rechters“, dat vandaag opnieuw in het drieluik te zien is, is een kopie van het oorspronkelijk gestolen schilderij. Het werd geschilderd door de Belgische schilder en meester-restaurateur Jef Van der Veken. Hij begon er rond 1939 op eigen initiatief aan en rondde het werk pas eind 1945 af.

 

We delen alvast het begin van ons spannende kerstverhaal van 2026. Het volledige verhaal verschijnt naar verwachting eind deze week (vandaag is het dinsdag 17 november). Ook werken we aan een Franse, Duitse en Engelse versie.

Een week voor Kerstmis kreeg Cyriel Goedentyren op een vroege ochtend een telefoontje van de secretaris van kanunnik Ludo Collin – de diocesaan administrator, de interim bisschop om hem ludiek te noemen. Want zijn eminentie monseigneur Lode Van Hecke was op 19 september 2025 met emeritaat gegaan, met pensioen dus.

Op een vroege decemberochtend werd Cyriel opgebeld vanuit het bisschoppelijk paleis. Het was de secretaris, en hij klonk paniekerig: “Cyriel, luister goed naar wat ik je moet overmaken van kanunnik Collin. Die heeft er met klem op gewezen dat we nog maar een boogscheut van Kerstmis zijn, en hij wil dat de kathedraal er piekfijn bijligt, en zeker de kerststal. Hij wil geen vlokje stof op een van de beelden vinden, compris?”

“Jawel, meneer de secretaris, ik zal daarvoor zorgen.”
"Ah, nog iets: toen de kanunnik door de sacristie liep, trapte hij op een grote losliggende tegel. Ge moet die zosnel mogelijk vastzetten. Als die loskomt, kan hij of iemand anders zich bezeren en in het ergste geval struikelen. Jij knapt dat op, hé?”
“Zeker en vast, eerwaarde heer kanunnik – oh pardon, ik bedoel meneer de secretaris.”

Ja, Cyriel was er helemaal van zijn melk van. Zo'n strenge taal was hij niet gewend.

“Melanie”, roept Cyriel naar zijn vrouw,  "Wuf (*)maak rap wat’n paar stutten met een jate staffe kaféu gereed, ik heb daarjuist een telefoon gekregen van ut het Bisschoppelijk paleis, ik moet direct naar de kerke.”
“Wat is er gebeurd, ge klinkt zo paniekerig’?
“Och die voorlopige biskop peinst dat ik de kerke niet in orde goa kunnen maken voor de kerstdag!
“ Alle, tis nog ni woare zeker, ze weten potverdomme goe dat ge altijd alles il faut doet.”
“Wa wil ge, de kanunnik wil zeker laten zien dat hi de boas is, ge kent dat van dat soort volk. Alle ik sin er van doare, tot seffens on de noene’.”

 (*) Sommige passages zijn geschreven met dialectische uitdrukkingen. Dit is bedoeld om het verhaal een origineel tintje te geven door het Gentse dialect, een van de rijke Vlaamse dialecten, erin te verwerken. Jammer voor de Nederlanders. Er zullen vertalingen zijn die uiteraard geen dialectische elementen bevatten. Als de Nederlanders daar moeite mee hebben, kunnen ze bijvoorbeeld een Engelse vertaling raadplegen. We zullen niet overdrijven; de gesprekken tussen Cyriel en zijn meerderen zullen worden geschreven in het Nederlands. Er zullen ook enkele Franse woordjes in voorkomen, aangezien Gent een van de meest verfranste steden in Vlaanderen is. En Frans wordt zeker nog steeds gesproken door de bourgeoisie in Gent. De auteur heeft zes jaar in Gent gewoond en is bekend met de plaatselijke gebruiken.